2002 zeszyt 3

Powrót do zeszytu

Tom 11, zeszyt 3

Otępienia

Otępienie czołowo-skroniowe

Piotr Wierzbiński2, Tadeusz Pietras1
1. Pracownia Gerontologii Kliniki Pneumonologii i Alergologii Akademii Medycznej w Łodzi
2. Studenckie Koło Naukowego przy Klinice Pneumonologii i Alergologii Akademii Medycznej w Łodzi
Postępy Psychiatrii i Neurologii, 2002, 11, 247-257
Słowa kluczowe: otępienie czołowo-skroniowe, białko tau

Streszczenie

W pracy omówiono zespoły kliniczne opisane pod wspólną nazwą otępienia czołowo-skroniowego. Podział otępień czołowo-skroniowych i ich pozycja nozologiczna nie jest w chwili obecnej usystematyzowana. Klinicznie otępienia czołowo-skroniowe dzieli się na typowe otępienie czołowo-skroniowe, pierwotnie postępującą afazję, otępienie semantyczne i otępienie towarzyszące chorobie neuronu ruchowego. Wyróżnia się dwie formy histopatologiczne – typową chorobę Picka i otępienie pozbawione wyróżniającej patologii. Większość przypadków otępień czołowo-skroniowych jest sporadyczna. Zachorowania rodzinne związane są z mutacją w genie kodującym białko tau cytoszkieletu zlokalizowaną na chromosomie 17 q21-22. Złogi białka tau są typowe dla większości przypadków otępień czołowo-skroniowych i prawdopodobnie ich obecność doprowadza do zwyrodnienia i zaniku neuronów z następczym otępieniem.

Adres do korespondencji:
Adres: Dr Tadeusz Pietras, Pracownia Gerontologii Kliniki Pneumonologii i Alergologii
Akademii Medycznej, ul. Kopcińskiego 22, 90-153 Łódź, te!. (42) 6787505,fax: (42) 6782129