2004 suplement 2

Powrót do zeszytu

Tom 13, suplement 2

Interdyscyplinarne problemy spastyczności

Pompa baklofenowa u dzieci z porażeniem mózgowym

MAREK JÓŹWIAK1
1. Pracowni Biomechaniki Ruchu Katedry Ortopedii i Traumatologii Dziecięcej Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Postępy Psychiatrii i Neurologii, 2004, suplement 2 (18), 75-78
Słowa kluczowe: spastyczność, baklofen, dziecięce porażenie mózgowe
Streszczenie

Cel. Postępowanie w spastyczności i jej klinicznych następstw wymaga stałych badań klinicznych, jak i nowych sposobów postępowania. Celem było tu przedstawienie własnych doświadczeń autora w leczeniu spastyczności u dzieci z porażeniem mózgowym z zastosowaniem dokanałowego podawania baklofenu.

Badań i metoda. Ocenie klinicznej (zmodyfikowana skala Ashworta), czynnościowej (GMFM) i neurofizjologicznej poddano 10 pacjentów (w wieku 12-21 lat) z porażeniem mózgowym (przed i po wlewie do kanałowym baklofenu). Okres obserwacji wynosił od 6 do 20 miesięcy.

Wyniki. U wszystkich pacjentów stwierdzono statystycznie istotne zmniejszenie spastyczności (zarówno w ocenie klinicznej, jak i neurofizjologicznej). Spastyczność początkowo ustępowała w górnych mięśniach kończyn dolnych, a następnie w częściach dystalnych. Ustalenie optymalnej dawki leku wymaga okresu obserwacji od 3 do 6 miesięcy.

Wniosek. Zaprezentowane wyniki są bardzo obiecujące i wykazują kliniczne skuteczność baklofenu podawanego dokanałowo

Adres do korespondencji:
Prof. Marek Jóźwiak, Pracownia Biomechaniki Ruchu Katedry Ortopedii i Traumatologii Dziecięcej Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego, ul. 28 Czerwca 1956 r. nr 135/147, 61-545 Poznań, e-mail: mjsl@poczta.onet.pl