2008 zeszyt 3

Powrót do zeszytu

Tom 17, zeszyt 3

Artykuł oryginalny

Badanie dyfuzyjne DWI metodą rezonansu magnetycznego wraz z wyliczeniem mapy współczynników dyfuzji ADC w wykrywaniu świeżych ognisk demielinizacyjnych oraz zmian współczynnika dyfuzji istoty białej mózgowia u chorych na stwardnienie rozsiane

Renata Poniatowska1, Małgorzata Lusawa1, Jarosław Krakiewicz1, Wanda Sobczyk2, Grzegorz Witkowski2
1. Zakład Neuroradiologii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
2. I Klinika Neurologii Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Postępy Psychiatrii i Neurologii 2008; 17 (3): 201-205
Słowa kluczowe: DWI MR, stwardnienie rozsiane, współczynnik ADC, NAWM
Streszczenie

Cel. Celem pracy jest ocena przydatności badania dyfuzyjnego MR u chorych na stwardnienie rozsiane (SM).
Metoda. Badaniem MR, składającym się ze standardowego badania oraz sekwencji DWI (diffusion-weighted images), objęto 66 chorych z potwierdzonym SM i 23 osobową grupę kontrolną. Chorych na SM, na podstawie obrazu MR, podzielono na grupę z ogniskami demielinizacyjnymi i bez nich. Dokonano pomiarów współczynników dyfuzji ADC (apparent diffusion coefficient) niezmienionej istoty białej płatów czołowych, ciemieniowych i skroniowych obu półkul mózgu.
Wyniki. Stwierdzono znamienną statystycznie różnicę w wartościach współczynników ADC istoty białej u pacjentów z SM (średnia = 117,32; SD = 8,68; SE = 1,069) i u osób z grupy kontrolnej (odpowiednio: średnia = 109,2; SD = 10,251 i SE = 2,138)) oraz między pacjentami z SM z licznymi ogniskami demielinizacyjnymi (średnia=119,47; SD 7,965, SE=1,105) i bez takich ognisk (średnia = 111,3; SD = 8,617; SE = 2,303).
Wnioski. Pomiar mapy ADC jest prostą i powtarzalna metodą oceny stopnia uszkodzenia istoty białej. Może odegrać rolę w ocenie obciążenia chorobą oraz w długoterminowym monitorowaniu postępu choroby i efektów leczenia.

Adres do korespondencji:
Dr Renata Poniatowska
Zakład Neuroradiologii Instytutu Psychiatrii i Neurologii
ul. Sobieskiego 9