2008 zeszyt 3

Powrót do zeszytu

Tom 17, zeszyt 3

Artykuł kazuistyczny

Trudności diagnostyczne u pacjenta z dysmorfofobią - opis przypadku

Aldona Augustyniuk1, Beata Trędzbor1, Krzysztof Kucia1, Tomasz Mędrala1, Robert Kowalczyk1
1. Katedra i Klinika Psychiatrii i Psychoterapii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Postępy Psychiatrii i Neurologii 2008; 17 (3): 233-235
Słowa kluczowe: zaburzenie dysmorficzne, schizofrenia, opis przypadku
Streszczenie

Cel. Przedstawienie przypadku zaburzeń dysmorficznych ze zwróceniem uwagi na możliwość błędnego rozpoznania i związane z tym niepowodzenia terapeutyczne.
Przypadek. W trakcie obserwacji klinicznej 28-letniego pacjenta skierowanego z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej wykluczono proces psychotyczny i zwrócono uwagę na dysmorficzny charakter zaburzeń. Mężczyzna od 24 roku życia wycofał się z relacji społecznych, zaprzestał pracy, czas spędzał na rozmyślaniach na temat swojego wyglądu, pojawiły się u niego zaburzenia myślenia o charakterze urojeń. Dotychczasowe leczenie nie spowodowało remisji objawów.
Komentarz. Wystąpienie zaburzeń obrazu własnego ciała, także jeśli przybierają formę urojeń, powinno wzbudzić czujność diagnostyczną. Dowody kliniczne i wyniki badań przemawiają za stosowaniem selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) jako leków pierwszego wyboru w farmakoterapii zaburzeń dysmorficznych (body dysmorphic disorder, BDD). W leczeniu BDD, również w postaci urojeniowej, korzyści ze stosowania neuroleptyków pozostają niejasne.

Adres do korespondencji:
Dr Aldona Augustyniuk
Katedra i Klinika Psychiatrii i Psychoterapii SUM w Katowicach
ul.Ziołowa 45/47, 40-635 Katowice
e-mail: nikaaldona_a@poczta.onet.pl